Foebal

april 2, 2008

Own-goal van het jaar

Filed under: Filmpjes — The Lodge Keeper @ 7:37 am

Even de situatie schetsen: 27 maart 2008, terugwedstrijd in de kwartfinale van de Hongaarse beker tussen Debrecen en Fehervar. De heenwedstrijd was op 2-1 geëindigd in het voordeel van Fehervar, de terugwedstrijd was al even spannend en vier minuten voor het einde stond het 2-1 voor Debrecen. Ze leken dus recht op verlengingen af te stevenen. Tot thuisploeg Debrecen vier minuten voor het einde een pinanti kreeg. En toen gebeurde dit:

Voor de volledigheid nog even de naam van deze scherpschutter vermelden: Jan Durica. Het zou me niet verbazen mocht hij volgend seizoen voor FC Brussels spelen.

maart 7, 2008

Ja, wat dan eigenlijk?

Filed under: Anderlecht, Reglementen — The Lodge Keeper @ 4:52 pm

Een pertinente vraag, mij ingefluisterd door kameraad Wim:

Als Bayern Munchen forfait geeft voor de terugwedstrijd, zijn het dan verlengingen?

februari 27, 2008

Quote van de dag

Filed under: Quotes — The Lodge Keeper @ 9:57 am

Op de avond voor een Europa Cup-wedstrijd moest meestal de jongste speler van KV Mechelen onder de tafel kruipen, een hond nadoen en in iemands been bijten. Bijgeloof hè, maar we wonnen alles.

Fi van Hoof, assistent-trainer van Aad de Mos bij KV Mechelen

februari 26, 2008

Wanbeleid?

Filed under: Moeskroen — The Lodge Keeper @ 11:24 am

Ze zijn goed bezig, daar bij Excelsior Moeskroen. Er zijn niet alleen de naakte cijfers (1 punt op 18 ) maar vooral alles wat in de marge gebeurt baart opzien. Dat trainer Marc Brys in december ontslagen werd, ondanks een onverhoopte achtste plaats in de rangschikking, was al meer dan een teken aan de wand. Zeker toen bleek dat de voornaamste reden van het ontslag Brys’ weigering was om de door voorzitter Dufermont tweederangs-Spanjaarden op te stellen. Het binnenhalen van Enzo Scifo liet daarna ook al niet veel goeds verhopen. Scifo kan uiteraard de nodige referenties voorleggen als voetballer, maar als trainer en/of bestuurder bij Charleroi en Tubeke kon hij niet overtuigen. Desondanks verdient hij nog het voordeel van de twijfel.

Zoals elke nieuwe trainer evalueerde Scifo zijn kern. Zijn conclusie: op maar liefst acht posities waren er nieuwe spelers nodig. Dufermont trok de geldbuidel snel open en een rijtje beruchte afdankertjes en illustere onbekenden werd binnengehaald: Walter Baseggio (Anderlecht), Alin Stoica (AA Gent), Gonzague Vandooren (Genk), Jonathan Walasiak (Standard), Asanda Sishuba (Sint-Truiden), Hamdi Harbaoui (Esperance de Tunis), Zvonomir Deranja (Saint-Seurin) en Jan Slovenciak (Senek). Hoe spelers als Baseggio en Stoica bij een degradatiekandidaat voor de dag zullen komen is nog ten zeerste af te wachten. Beiden staan erom bekend niet thuis te geven wanneer de mouwen opgestroopt moeten worden.

Dat je geen ploeg bij elkaar kan kopen is een voetbalcliché zo groot als een huis, maar Moeskroen bevestigt het de laatste weken met glans. De thuisnederlaag van afgelopen weekend tegen rechtstreekse concurrent KV Mechelen is de zoveelste teleurstelling sinds het vertrek van Brys. Na afloop vond Dufermont het nodig de eigen supporters te schofferen door te stellen dat Moeskroen op het veld wel met 0-1 verloren had, maar dat de supporters met 0-5 verloren hadden van die van Malinois. Of hij daarmee hun broodnodige steun gaat bekomen valt ten zeerste te betwijfelen. FC Brussels lijkt zo goed als veroordeeld, maar zowel Bergen (met 8 op 12) als Sint-Truiden (5 op 12) hebben de moed nog lang niet opgegeven om de huidige vijfpuntenkloof met Moeskroen te dichten. Het worden nog zware maanden voor Les Hurlus, hopelijk krijgt Enzo ze aan het voetballen.

februari 17, 2008

Ex-speler van de week: Matt Le Tissier

Filed under: Ex-spelers — The Lodge Keeper @ 1:39 pm

Matthew “Matt” Le Tissier heeft in zijn hele carrière maar voor één club gespeeld: Southampton F.C. (1986 – 2002). De fans van die club beschouwen de aanvallende middenvelder als de allergrootste speler die ooit de clubkleuren verdedigd heeft. Met 209 doelpunten in 540 officiële wedstrijden kan hij dan ook een uitzonderlijk gemiddelde voorleggen voor een middenvelder. Opmerkelijk is dat hierbij 48 penaltydoelpunten zitten, op een totaal van 49 penalty’s. Die ene save kwam op naam van keeper Mark Crossley, ere wie ere toekomt.

Le Tissiers trouw aan Southampton is opmerkelijk, gezien de club elk seizoen opnieuw vol aan de bak moest in de degradatiestrijd. Met zijn talent had hij makkelijk naar een betere club kunnen verkassen, maar doordat hij die stap nooit gezet heeft is zijn populariteit bij de fans alleen maar gegroeid. Zijn bijnaam “Le God” spreekt boekdelen wat dat betreft. Nochtans waren er aanbiedingen genoeg: ondermeer Chelsea en zelfs AC Milan wilden hem maar al te graag inlijven. In 1991 zou hij zelfs een getekend contract bij Tottenham eigenhandig verscheurd hebben.

Om een of andere reden was Le Tissier nooit populair bij de Engelse bondscoaches van die tijd. Zowel Terry Venables als Glenn Hoddle negeerden hem bijna continu, waardoor hij in totaal slechts aan 8 caps voor het nationale elftal geraakt is. Zijn ogenschijnlijk gebrek aan werkkracht zou daar wel eens voor iets tussen hebben kunnen zitten. Zijn stijl was dan ook puur op techniek gebaseerd en vaak scoorde hij uit situaties die zelfs niet op een kans leken. In dit filmpje worden zijn tien mooiste doelpunten op een rijtje gezet. Wat vooral opvalt is het gemak waarmee hij voetbalt, alsof het hem geen enkele moeite kost. Geniet ervan!

De twaalfde man

Filed under: Filmpjes — The Lodge Keeper @ 1:04 pm

Stel, je bent als spits je verdediger gepasseerd, komt voor de keeper, lobt hem en de bal lijkt erin te gaan. Wat kan er dan nog mislopen? Wie kan je doelpunt dan nog verhinderen? Wel, in voetbal kan veel, zo blijkt althans uit dit filmpje…

februari 15, 2008

Jeroom

Filed under: Cartoons — The Lodge Keeper @ 4:55 pm

Geen farao’s meer aub

Filed under: Anderlecht — The Lodge Keeper @ 12:19 pm

138490490.jpgSinds een aantal weken is het Astridpark farao-vrij: Ahmed Hassan (en zijn onafscheidelijke persoonlijke begeleider) zaten in Ghana voor de Africa Cup, vervolgens in Egypte om de eindzege te vieren en volgens de allerlaatste berichten nu zelfs in Dubai. Dat hij al dagen geleden terug had moeten zijn lijkt voor de man bijzaak, hij cultiveert liever zijn goddelijke status in Egypte. Ter verdediging roept hij volgens de Egyptische kranten aan dat hij geblesseerd is en van Anderlecht de toestemming heeft langer afwezig te blijven. Een bericht dat door Van Holsbeeck tegengesproken wordt. De Anderlechttop beraadt zich ondertussen over maatregelen, benieuwd hoe die onthaald zullen worden door de immer onpeilbare en nukkige Hassan.

De hamvraag bij dit alles is echter of Anderlecht beter af is zonder zijn Egyptenaar. Volgens mij wel. De resultaten spreken voor zich: vijf wedstrijden zonder de farao, met vier zeges en één gelijkspel als gevolg. Maar meer nog dan de resultaten spreekt het geleverde spel boekdelen. Anderlecht combineert weer, speelt weer als een ploeg en er lijkt opnieuw dreiging uit te gaan van het hele aanvallende compartiment. Helemaal anders dan het spel met Hassan in de ploeg. Wanneer hij meespeelt is het simpel: de bal gaat naar hem en hij doet er iets mee. Of hij doet er niets mee, hetgeen dit seizoen al teveel gebeurde. En dan is het simpel voetballen tegen Anderlecht: schakel Hassan uit en Anderlecht speelt steriel voetbal.

Natuurlijk is Hassan een goede speler, maar hij maakt Anderlecht niet beter. Integendeel zelfs, de kwaliteiten van spelers als Polak en Boussoufa komen niet tot uiting door zijn verstikkende aanwezigheid. In het moderne voetbal is geen plaats voor spelverdelers van de oude stempel. Zidane deed zijn medespelers beter spelen, Hassan doet enkel Hassan beter spelen.

Zelf lijkt hij zijn beperkingen niet te beseffen, zo bleek uit zijn onvrede na zijn tweede plaats in het referendum van de Gouden Schoen. Na zijn (en Anderlechts) ontstellend zwakke heenronde van dit seizoen zou het winnen van de Gouden Schoen nochtans zwaar overdreven zijn geweest, maar hijzelf zag dat blijkbaar anders. Zijn mindere spel lag volgens hem dan ook aan zijn medespelers, bij wie hij niet terechtkon met zijn passes. Egocentrische vedetten, een voetbalclub kan ze missen als kiespijn.

Mijn advies aan het Anderlechtbestuur is dus simpel: laat het contract van Hassan rustig aflopen, communiceer op tijd en duidelijk dat de toekomst van de club er een is zonder de Egyptenaar en vooral, trek in de toekomst spelers aan die zichzelf niet boven de ploeg plaatsen. Technisch sterke voetballers blijven belangrijk – de huisstijl moet gerespecteerd worden – maar in het moderne voetbal is er geen plaats voor techniek om de techniek. Die moet juist in functie van het geheel staan en de ploeg toelaten sneller te voetballen en vlotter te combineren. Farao’s die er genoegen in scheppen letterlijk elke bal buitenkant rechts te spelen, nee bedankt.

Blog op WordPress.com.